Refeerbijeenkomst GGz Breburg 10 december 2025

Allergologie, Anesthesiologie, Apotheek, Cardiologie, Chirurgie, Dermatologie, Fertiliteit, Genetica, Geriatrie, Gynaecologie, Huisartsgeneeskunde, Interne geneeskunde, Jeugdartsen, Keel neus en oorheelkunde, Kindergeneeskunde, Klinische chemie, Longgeneeskunde, Maag darm en leverziekte, Mond kaak en aangezichtschirurgie, Neurologie, Neurochirurgie, Oncologie, Oogheelkunde, Orthopedie, Pathologie, Plastische chirurgie, Psychiatrie, Psychologie, Radiologie, Reumatologie, Sociale geneeskunde, Spoedeisende hulp, Sportgeneeskunde, Traumatologie, Urologie, Vaatchirurgie

Programma referaten 10 december 2025

Referaat 1: Een psychiaterperspectief op ziekte-inzicht door Yoni Sadaune werkzaam als AIOS bij GGz
Breburg Eindreferaat.
Een gebrekkig ziekte-inzicht wordt als een opvallend en veelvoorkomend kenmerk bij psychotische
stoornissen genoemd, maar het begrip is allesbehalve eenduidig. Binnen de psychiatrie wordt het
veelal begrepen als het vermogen van patiënten om problemen in hun functioneren te onderkennen,
die problemen toe te schrijven aan (psychotische) symptomen en te erkennen dat deze symptomen
behandeld moeten worden, bij voorkeur met antipsychotica. Uit wetenschappelijk onderzoek
komt ziekte-inzicht naar voren als een belangrijke factor voor therapeutische adherentie en worden er
associaties gevonden met behandeluitkomsten zoals ernst van de symptomen, effect van
psychotherapie, aantal (gedwongen)opnames en niveau van functioneren. Daarmee lijkt ziekte-inzicht
zowel in theoretische beschouwingen als in de klinische praktijk een centraal thema.
Tegelijk is er kritiek om dit begrip op deze manier te hanteren in de klinische praktijk. Het kan de
gelijkwaardigheid tussen patiënt en arts ondergraven, en daarmee ook de therapeutische relatie
zelf. Het ondermijnt een herstelgerichte benadering van zorg. De aanname is hierbij dat de visie
van psychiaters die werken met psychotische patiënten nauw aanleunt bij hoe ziekte-inzicht
beschreven wordt in de literatuur. Er is echter weinig bekend hoe psychiaters het begrip ziekteinzicht daadwerkelijk in hun dagelijkse praktijk conceptualiseren en benaderen. Om dit perspectief te
verkennen, voerde Yoni Sadaune een kleinschalig kwalitatief onderzoek uit onder FACT-psychiaters.
Via semigestructureerde interviews onderzocht hij hoe zij ziekte-inzicht definiëren, welke betekenis zij
eraan hechten, en welke rol het speelt in de omgang met hun patiënten. De interviews werden
geanalyseerd met thematische analyse, waarbij verschillende terugkerende patronen en accenten naar
voren kwamen.
Dit referaat bestaat uit twee delen. In het eerste deel bespreekt Yoni de uiteenlopende
conceptualisaties van ziekte-inzicht in de literatuur, en hoe deze zich verhouden tot thema’s als
stigma, autonomie en de behandelrelatie. In het tweede deel presenteert hij de inzichten uit het
kwalitatieve onderzoek, met nadruk op de nuances en spanningsvelden die psychiaters ervaren in de
praktijk

Referaat 2: Samen beslissen 2.0. Door Ying Maerten werkzaam als AIOS bij GGz Breburg. Eindreferaat
Besluitvorming is inherent aan elk behandeltraject, en dus ook van toepassing in de psychiatrie. Samen
beslissen is naar verwachting ook voor jongeren van meerwaarde. Of hier sprake van is en in welke
mate dit toegepast wordt in de jeugdpsychiatrie is weinig onderzocht. Het eerste gedeelte van dit
onderzoek werd eerder al door collega R. Raes gepresenteerd. Hij heeft al in grote mate de
literatuurstudie, de uitkomstmaten, de eerste studieresultaten en een voorzichtige conclusie
besproken. Dit referaat bevat bijkomende onderzoeksresultaten, conclusies van alle resultaten en
terugkoppeling van de conclusies van de gehouden focusgroep. Tijdens dit Literatuur/kwalitatief
observationeel onderzoek is er gekeken in welke mate Samen Beslissen methodisch wordt toegepast bij
jongeren. Hoe ervaren jongeren de wijze (kwaliteit) van de besluitvorming? Komt dit overeen met de
perceptie van behandelaars? Welke factoren zouden kunnen meespelen in eventuele verschillen?

Referaat 3: “Samen ADHD: Een exploratief kwalitatief onderzoek naar het perspectief en mogelijke
behoefte van volwassen kinderen van senioren met ADHD” door Didi van Kleef werkzaam als AIOS bij
GGz Breburg. Eindreferaat.
Binnen de ouderenpopulatie (leeftijd >60 jaar) bevindt zich een substantiële (en groeiende) groep
ADHD-cliënten die levenslang een lagere kwaliteit van leven en significant disfunctioneren op
meerdere levensgebieden ervaart. Deze negatieve gevolgen blijven niet beperkt tot desbetreffende
ADHD- cliënten, maar kunnen ook zorgen voor een grote belasting voor diens naastbetrokkenen en
mogelijk ontwikkeling van problemen binnen de ouder-kindrelatie. Er blijkt tot nu toe echter
nauwelijks wetenschappelijk onderzoek beschikbaar naar de ervaring en behoeften van volwassen
kinderen van oudere cliënten met ADHD. Het doel van dit exploratieve kwalitatieve onderzoek is meer
duidelijkheid verschaffen betreft dit onderbelichte aspect, namelijk het verkennen van de ervaring en
behoeften van volwassen kinderen van oudere cliënten bij wie onlangs op latere leeftijd ADHD is
gediagnostiseerd.